Bit
Van Paarden encyclopedie
Het Bit (mondstuk) is direct toen mensen begonnen met paardrijden uitgevonden, het Bit was eerst gemeen bedoeld. Het Bit is een onderdeel van het hoofdstel en is bedoeld om het paard onder controle te houden.
Inhoud |
Verschillende soorten
Er zijn twee basismodellen bitten, het Stangbit en de Trensbit;
Het Stangbit
Het stangbit werkt volgens een hefboomsysteem: aan het mondstuk zijn aan beide kanten zogenaamde scharen bevestigd die aan de onderzijde verbonden zijn met de teugel. De onderkaak wordt als het ware tussen het mondstuk en de ketting gekneld door een kinketting die vastgemaakt wordt onder de kin. De hefboomwerking – die reageert op de teugeldruk – wordt groter naarmate de scharen langer zijn.
Het trensbit
Het trensbit reageert op directe druk van de hand van de ruiter op de lippen en de lagen (daar waar het bit in aanraking komt met het onderkaakgedeelte binnenin de mond van het paard). De trens heeft een zachtere inwerking en wordt meer gebruikt dan de stang. Trensbitten zijn er in verschillende uitvoeringen en maten. Hoe dikker het mondstuk, des te zachter het voor de paardenmond is. Druk op het bit via de teugels zorgt ervoor dat het op de mondhoeken van het paard inwerkt, bij een gebroken bit gebeurt dit met een soort notenkrakerseffect.
Ongebroken mondstukken
Ongebroken mondstukken zijn het zachtst en kunnen zijn gemaakt van metaal, rubber of kunststof. Mondstukken van metaal dat met rubber of kunststof bedekt is, zijn het meest geschikt voor jongere paarden. Een bit moet qua breedte altijd goed passen bij de mond van het paard en op de juiste wijze in de mond aangebracht zijn. Het trensbit moet in de mondhoeken liggen zonder de huid op te trekken. Het stangbit moet wat lager liggen.
Een sterk inwerkend bit
Een sterk inwerkend bit heeft vaak het tegengestelde effect als wat verwacht zou worden. Een paard kan er namelijk nogal opgewonden en zenuwachtig door worden, waardoor het zich verzet tegen de commando's. Zorg er altijd voor dat u het bit niet met een te grote druk hanteert. Een paard krijgt hier een 'harde mond' van. Dit is te zien aan de eeltige plekken op de mondhoeken en de lagen (daar waar het bit in aanraking komt met het onderkaakgedeelte binnenin de mond van het paard) en soms ook op de tong.
